Ooit, vroeger, kon je op het station gewoon nog rustig iets te eten bestellen. Je vertelde wat je wilde hebben, de kassamedewerker noemde de prijs, je betaalde en kreeg je eten. Op een gegeven moment heeft iemand waarschijnlijk bedacht dat dat niet genoeg opleverde: mensen die eten kopen, willen vast ook wel drinken! “Maar hoe krijgen we deze mensen zo ver dat ze ook drinken kopen?”, zal een manager ergens bedacht hebben. Het antwoord: “weet je wat, we verplichten onze medewerkers om het te vragen!”. En zo werd er nieuw beleid gemaakt.

Sinds een aantal jaren is het nu zo dat ik bij mijn bestelde friet steevast de vraag krijg: “Wil je (of “wilt u” als ze beleefd zijn) daar ook wat te drinken bij?” NEE! Ik wil daar NIET iets te drinken bij! Als ik iets te drinken wil dan vraag ik daar zelf wel om! Maar die kassamedewerkers kunnen ook niet helpen dat ze verplicht zijn om dit te vragen. Dus voeren we elke keer weer hetzelfde toneelstukje op: “Wilt u daar ook wat te drinken bij?”, “Nee hoor, dankuwel”.

Van de week was ik in de bioscoop. In de pauze ging ik een flesje cola halen. Dat ene flesje cola kostte al 3 euro, maar ach, ik was een avondje uit, en ik koos er immers zelf voor om drinken te halen. Tot mijn stomme verbazing vraagt de jongen achter de toonbank: “Wilt u daar nog wat te eten bij?” NEE!

Beste bazen, managers, verkopers, of wat jullie dan ook precies zijn. Ik erger me aan dit soort vragen! In plaats van meer te kopen, krijg ik eerder de neiging om minder te kopen. En ik kan me nauwelijks voorstellen dat het leuker werken is zo voor de medewerkers. Zullen we hier gewoon met zijn allen mee stoppen? Dat lijkt me nou eens een goed voornemen voor 2013.

Hester Swart is prima in staat zelf te bedenken wanneer ze iets te eten of te drinken wil.

Tagged with:
 

21 Responses to Wilt u daar ook wat te drinken bij?

  1. Arno says:

    Je kan toch ook gewoon ‘nee’ zeggen? Ervaring leert dat veel mensen dan wel iets te drinken bestellen, vooral omdat ze ook dorst hebben. Wat is daar mis mee?

    Verder is de winstmarge op drinken gewoon veel groter dan op eten, dus niet zo gek dat een medewerker dat moet vragen. Die kiosk moet namelijk ook overleven, het is geen liefdadigheidsinstelling. Of heb je liever een station waar niks te koop is?

  2. Janos Betko says:

    Wat dacht je, we beginnen het jaar lekker kort door de bocht? “Of heb je liever een station waar niks te koop is”, wat een flauwe retoriek. Alsof er niets verkocht werd op stations voordat ze begonnen met die onzin, waarbij bij alles dat gekocht wordt, de vraag komt of je nog iets anders bij wil kopen. Alsof al die stationswinkeltjes moeite hebben met “overleven”, kom op zeg.

    Persoonlijk vind ik het ook irritant, meer dan dat het iets toevoegt. Als zo’n verkoper me wil wijzen op een aanbieding, prima… “heeft u gezien dat u bij die cola voor 50 cent extra een mars kunt krijgen”, vooral doen. Maar als verkopers al te opdringerig worden (en daar hoort voor mij bij: consequent bij ieder ding dat je koopt vragen of je nog een ding wil), koop ik de volgende keer wel niets, of ergens anders.

  3. Arno says:

    Ik weet uit eigen ervaring dat die simpele vraag de omzet significant verhoogt. Natuurlijk netjes gevraagd, hooguit 1 vraag per klant en nooit opdringerig. Wellicht zullen een of twee klanten uit principe minder of elders gaan kopen, dat weegt niet op tegen de toegenomen omzet bij de overige klanten. En zodra het niet meer loont, zal het ook niet meer gevraagd worden.

    En ja, de horeca in Nederland hebben het zeer moeilijk, ook op het station. Niet opgevallen dat er op het station erg veel verdwijnt en wisselt? Wisselen is vaak ook een faissement en een nieuwe poging van iemand anders.

    • Jasper van S. says:

      Dat er op een station niet constant dezelfde winkel staat is voor mij gewoon een zichtbaar teken van marktwerking.
      Het hele station volzetten met Bilboards van de winkels zou trouwens vermoedelijk ook de omzet verkopen. Het is de vraaag of een dergelijke rechtvaardiging niet erg makkelijk is. Je zou de vraag trouwens kunnen verdedigen met het argument dat de verkoper graag de bestelling bij het eerste gwesprek in zijn geheel opneemt. Stel je voor de persoon voor je komt bij de patatzaak of wat en vraagt eerst mag ik een snack, bediende komt terug met snack, meneer vraagt: mag ik er een cola bij en bediende kan weer gaan lopen. Ondertussen wordt de rijlanger. Ik ken trouwens weinig stationswinkels waar drinken niet in vele aanbiedingen zit. Watik wel storend vindt is als men consequent altijd ongeachtde situatie de vraag stelt. Een bediende wordt dan bjna letterlijk een lopende reclame en stelt niet het belang van de klanten voorop.

      • Arno says:

        Klopt, maar de bediende (en zeker zijn manager) stelt dan ook het belang van de zaak boven dat van de klant. Liefst doen zij dat zodanig dat de klant er geen aanstoot aan neemt, maar de schrijfster van dit artikel doet dat blijkbaar wel.

        • jasper van s says:

          Wat de manager in het extreme en beschreven geval doet zijn we het dan niet over oneens geloof ik.

          Mijn afkeer is ten opzichte van het maatschappelijk fenomeen. het is het zoveelste teken dat we in een doorgeslagen consumptiemaatschappj zitten waarin de ratrace belangrijker is dan het individu of de medemens.

          Verder zou een station met bijbehorende basisvoorzieningen als publiek domein daar juist niet het toonbeeld van moeten zijn. Er zijn zat andere plekken waar je niet ten koste van de (in veel gevallen hardwerkende) reiziger je winst kan behalen.

  4. Janos Betko says:

    Arno: waar baseer jij je op, dat het zo slecht zou gaan met de horeca op stations? Volgens mijn laatst beschikbare cijfers maakt NS retail (voorheen servex) 365 miljoen euro omzet en 28 miljoen euro winst. Het huilkapitalistische ‘ach onze arme horeca-verhaal’ slaat hier volgens mij echt de plank drie keer mis (overigens doet de bioscoopbranche in NL het ook nog prima). Tuurlijk mag je vinden dat het goed is als bedrijven zich opstellen zoals hierboven beschreven, net zoals het volgens mij een volstrekt legitieme mening is om je daar aan te ergeren. Maar dat “ach, arm bedrijfsleven, ze moeten wel”… nee, echt niet op zijn plaats hier.

  5. Hester says:

    Een station zonder winkel, maar met fatsoenlijke automaat die eten en drinken verkoopt vind ik ook prima hoor! Die automaat stelt me in elk geval geen stomme vragen!

  6. Arno says:

    CBS: ‘aantal faissementen horeca uitzonderlijk hoog’.
    http://www.cbs.nl/nl-NL/menu/themas/veiligheid-recht/publicaties/artikelen/archief/2012/2012-08-13-m07.htm
    Verder is 28 miljoen winst om 365 euro omzet ook niet bepaald goed, maar blijkbaar gaat het op de stations beter dan over het algemeen. En alleen een automaat vind ik toch wel erg armoedig, daar komt nooit iets vers of warms uit. Om maar niet te spreken over automaatkoffie…

  7. Janos Betko says:

    Leuke link, maar dat gaat over bedrijven in het algemeen. Google maar eens op ‘omzet servex’ of ‘omzet bioscopen’ en dan krijg je een ander plaatje (en dat specifiek van toepassing is op dit artikel).

  8. @Janos: maar dat komt natuurlijk omdat die uitbaters zo slim zijn de juiste vragen te stellen!

    😉

  9. Janos Betko says:

    Ah, dat zal het zijn 😛 Vooral op de stations heeft het uiteraard niets te maken met het uitbaten, eh, uitbuiten van een monopoliepositie…

  10. Ilse says:

    Beste Hester, wat fijn dat je je hier druk over kunt maken. Dan heb je hopelijk een heel rustig leven zonder Grote Zorgen. En Vrij-Zinnig, bedankt voor jullie fijne afsluitende bijdrage voor het vorige jaar 🙂

    Op naar een jaar vol kleine ergernissen omdat we allemaal niets ernstigs hebben om onze energie in te steken.

    • J. says:

      Wat mij betreft is het probleem niet zo zeer specifiek die ene vraag, maar hoe onze maatschappij verandert. Bovenstaand artikel beschrijft een symptoom van het hedendaagse efficiency en marktdenken.
      Ik stem geen SP, maar ik kan hier wel Roemer parafraseren: het is treurig dat de menselijke maat verdwijnt uit de samenleving. In plaats van “Bedankt voor uw aankoop meneer, fijne dag nog” wordt de verkoper gedwongen tot een ongemakkelijk “Wilt u hier nog wat te drinken bij?”.
      Niet iedereen zal die mening delen, maar ik vind het jammer.

  11. Janos Betko says:

    Mooi verwoord J.

  12. jasper van s says:

    Tja hij is dan ook een van de legendarische J´s hier 😉

  13. Matthijs says:

    Ik vind het prima dat de NS Retail-medewerkers me dat vragen en ik vind het ook prima om dat een vervelende maatschappelijke verandering te vinden. Maar nog niet eens zo gek lang geleden was het eigenlijk onbehoorlijk om in het openbaar te eten. Dat deed je niet op straat.

  14. T. Jc. says:

    Wat een vreemd iets om je druk over te maken. Laat die mensen gewoon hun werk doen. Alles is ingesteld op het maken van winst. Overal. Ook op het station. Zo erg is het toch niet om ”nee bedankt” te zeggen.

    • Thijs1973 says:

      En om dat alles is ingesteld op het maken van winst, mogen mensen je hinderen met lullige vraagjes? Natuurlijk is het een kleinigheid, maar het is een beetje de optelsom hè? folderaars negeren de sticker op de brievenbus, telemarketeers negeren het bel-me-niet-register omdat je in 1987 een abonnement hebt gehad op een tijdschrift waarover ze nu net iets moois te melden hebben..en dan sta je met je ochtendhoofd in de rij voor een kop koffie en dan wil degene die achter de balie staat je ook nog een kinder-ei aansmeren ‘voor weinig’.

      Negen van de tien keer slaat de aanbieding nergens op. Toen ik onlangs bij het bestellen van een kop koffie bij de kiosk twee pakjes stimorol voor de prijs van één kreeg aangeboden, was ik wakker genoeg om te vragen of de koffie die ze voor me aan het brouwen waren zo smerig was dat twee pakjes stimorol nodig waren om mijn functioneren voor de rest van die dag te garanderen..

      …en toen was ik de gek. De NS zal weldra met een mooie foplossing komen: ik voorspel een button in de geest van de brievenbusstickers tegen ongeadresseerd reclamedrukwerk. Als de tekst die er voor wordt bedacht iets is in de geest van ‘Uw flutaanbieding interesseert me niet!’ wil ik het best overwegen. Maar het blijft raar dat je op zo’n manier moet aangeven dat je niet geinteresseerd bent in andermans meuk.

  15. jasper van s says:

    Tja en zo wordt winst een doel opzich. Inplaats van dat het een middel is om mensen die samen iets tot stand brengen te brengen tot iets waarin iedereen zich op zijn plek voelt in the persuit of happiness. Trouwens inderdaad iets dat je op wel meer plekken ziet. Zelfs bij overheidsinstanties waar het behalen van doelen en volgen van procedures veelal belangrijker is dan belangen van de mensen waar het om gaat.

  16. Paul says:

    Moet je eens kijken hoe zo’n snackverkoper bij Smullers station Amsterdam Amstel reageert als je zn vraag of je niet wat wil drinken bij je patatje gewoon totaal negeert, kostelijk, ze worden allemaal boos en willen eigenlijk herhalen of zeggen ik vroeg u wat, maar durven dat niet meer 🙂

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.