Als het goed is gaat in het komende politieke jaar gestemd worden over een grondwetswijziging. Vlak voor de collectieve vakantie van onze regering werd nog even aangekondigd dat, zoals al afgesproken is in het gedoogakkoord, de regering een voorstel gaat doen om de Eerste en Tweede Kamer te verkleinen.

Op het eerste gezicht valt er wel wat voor te zeggen. Kamerleden kosten een hoop geld en dit is een mooi voorbeeld van een overheid die in het eigen vleesch durft te snijden. Ook lijkt het mooi dat ons parlement zich (weer) bezig gaat houden met de hoofdlijnen. MAAR…

De Staten Generaal gaan zich helemaal niet bezig houden met hoofdlijnen, enkel en alleen omdat er nog maar 100 Kamerleden in een Tweede Kamer zitten. Het parlement houdt zich bezig met waar het parlement zich bezig mee wíl houden, en vaak zijn dat óók, kleine, mediagenieke incidenten. Dat is misschien jammer, maar dat gaat echt niet veranderen wanneer er minder Kamerleden zijn. Partijen willen immers ook graag stemmen halen bij een volgende verkiezing en wij, de kiezer, zijn nu eenmaal makkelijker te paaien met een mooi stukje symboolpolitiek dan met een ingewikkelde beleidsdiscussie. Ook valt er wel iets voor te zeggen dat je als volksvertegenwoordiger je inzet voor dingen waar ‘het volk’ zich druk over maakt. Either way, het gevolg is dat de werkdruk voor parlementariërs hoger wordt en er nog minder tijd over blijft voor de lastige, inhoudelijke beleidsstukken.

En ai ai ai… je wil er liever niet aan denken wat er gebeurt als Kamerleden nog minder tijd hebben om zich bezig te houden met de lastige, inhoudelijke dossiers. Iedereen die de afgelopen jaren wel eens een debat in de Kamer heeft gevolgd over bijvoorbeeld een moeilijk onderwijsdossier, weet dat het nu af en toe al treurig gesteld is met de kennis van onze volksvertegenwoordigers.

Het lullige is: ze kunnen er vaak ook niet zo veel aan doen. Naast de tijd die ze kwijt zijn met ‘incidentenpolitiek’, is het overheidsbeleid tegenwoordig verdomde complex. En probeer zelf maar eens, om bij onderwijs te blijven, om mee te kunnen praten over wetgeving op alle onderwerpen in het lager, middelbaar en hoger onderwijs. En dan hebben we het al over een grote partij, waarbij één iemand zich exclusief met onderwijs bezig kan houden. Bij een kleinere partij moet een parlementariër ook nog mee kunnen praten over defensie, veiligheid of integratie, of alle drie.

Nee, het levert misschien een paar centen op en het is een mooi beeld dat een overheid die in alles en iedereen het mes zet zichzelf niet spaart… maar voor het niveau in de Kamer is het te hopen dat er eerder mensen bijkomen dan dat er mensen verdwijnen.

 

12 Responses to Minder Kamer, meer geld, minder… wat?

  1. Lisa says:

    Wat te denken van het grote verloop van medewerkers als een partij ineens de helft van de zetels verliest? Neem het CDA, daar zijn enorm veel mensen ontslagen omdat het aantal zetels bijna gehalveerd is. Dit betekent dat ook meteen een groot deel van de kennis weg is.

  2. Bram says:

    Mijn hoop is dat ze om die parlementariërs van goede informatie te voorzien genoeg ambtenaren in een lagere schaal aanhouden (die waarschijnlijk net zo of meer bekwaam zijn maar omdat ze de status van een kamerlid en de tv spotlights missen wel minder betaald kunnen worden!)

    Mooi dat de overheid wat kleiner wordt.

    • Joep says:

      Maar leden van het parlement hebben geen ambtenaren in dienst. Leden van het kabinet wel, maar juist de directe volksvertegenwoordiging, in de vorm van het parlement, is vaak broodnodig om het debat van scherpe input te voorzien.

      • Lisa says:

        Probleem met ambtenaren is toch vaak dat ze met name info verstrekken die hun opdrachtgevers (de ministers) naar buiten willen brengen. Het zou echter wel verstandig zijn om inhoudelijk medewerkers aan te houden. Al zijn deze natuurlijk geen gekozen volksvertegenwoordigers, dus je zou dit ook kunnen zien als een aantasting van de democratie.

  3. Janos says:

    @Lisa: zo zie ik het inderdaad. Het is goedkoper als er minder Kamerleden zijn, maar politieke partijen zullen dan zelf meer inhoudelijke medewerkers aan moeten nemen. Dat kan een gebrek aan kennis misschien deels opvangen… maar ik vind het toch wel een fijn gevoel als de volksvertegenwoordiger, degene die gekozen is, ook echt een benul heeft waar die over aan het praten of stemmen is, en niet alleen het briefje voorleest van de inhoudelijk fractiemedewerker. De kamerleden zijn uiteindelijk wel verantwoordelijk. Een kleinere overheid klinkt leuk, maar is gezien de complexiteit van de huidige regelgeving (en maatschappij) EN het detailniveau waarop de overheid zich met zaken bemoeit niet doenlijk. Gebrekkige kennis gaat m.i. nu al soms ten koste van de kwaliteit van het werk. Eerder 50 Kamerleden er bij dan er af, zou ik dan zeggen.

  4. Lisa says:

    Heb liever een effectievere overheid en dat kan bereikt worden door de scoringsdrang van politici in te perken. Het behalen van media is momenteel belangrijker (en tot mijn spijt ook effectiever) dan het indienen van een goede motie. Met name omdat die laatste ook makkelijk in de wind geslagen kan worden.

  5. jasper s says:

    Normaal gesproken is het nadeel van het terugbrengen van het aantal leden dat metname de kleine fracties nog verder onder bezet raken dan ze al zijn.

    Wat mij wel altijd opvalt is de geringe toegevoegde waardee van de grotere fractie. De VVD heeft momenteel met 30 man 5x het aantal van de CU bovenop die 5 van hen. En levert De VVD daarmee evenreding veel beter werk af en meer inhoud. Mijns inziens absoluut niet. Ik ben dan ook het afschaffen van het one man one vote systeem. Dan kun je de grote fracties zegmaar halveren. Zo schep je effectieve fracties van rond de 10 man. Als een VVD lid dan meer zeggenschap krijgt op basis van de verkiezingen hou je de evenredige vertegenwoordiging in stand.

  6. Janos says:

    Ja, mooi he, hoe ‘ie actueel blijft 😉

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*